اجزاء جيره هاي غذايي طيور
گروه علمي تلاونگ
جيره هاي غذايي طيور از مخلوط مواد خوراكي متعددي مانند غلات ، كنجاله سويا ، پودر پس مانده محصولات حيواني ، چربي ها و پيش مخلوط مواد معدني و ويتاميني تشكيل شده است. اين مواد خوراكي به همراه آب ، تأمين كننده انرژي و مواد غذايي چون پروتئين ، اسيدهاي آمينه ، كربوهيدراتها ، چربي ها ، مواد معدني و ويتامين ها مي باشند كه براي رشد ، توليدمثل و سلامتي طيور ضروري است. انرژي لازم براي تأمين متابوليسم عمومي ، توليد گوشت و تخم در طيور از اجزاء توليدكننده انرژي جيره غذايي ، عمدتاً كربوهيدراتها و چربي ها و همچنين از پروتئين حاصل مي شود.
همچنين جيره هاي غذايي طيور مي تواند شامل مواد معيني كه به عنوان مواد غذايي طبقه بندي نشده اند مانند گزانتوفيلها (رنگدانه ها و موادي كه باعث ايجاد رنگ مورد نظر در توليدات طيور مي گردد) ، مواد ناشناخته رشد كه بنظر مي رسد در بعضي از مواد طبيعي وجود دارد ، و داروهاي ضدميكروبي (ممكن است ازدياد رشد و راندمان استفاده از مواد خوراكي از مزاياي كاربرد آنها بشمار آيد) باشد. هر يك از اين اجزاء جيره هاي غذايي طيور بخش هاي بعد مورد بررسي قرار مي گيرد.
انرژي
انرژي يك ماده غذايي نيست ، اما از مواد غذايي مناسبي كه در پروسه هاي متابوليكي بدن اكسيده مي شوند حاصل مي گردد. ارزش انرژي مواد خوراكي و يا جيره هاي غذايي ممكن است به صورت هاي مختلفي بيان گردد. بنابراين ، واژه هاي مربوط به انرژي جيره هاي غذايي ، شامل واحدهاي اندازه گيري (انرژي قابل هضم ، انرژي قابل متابوليسم و غيره) در ادامه اين قسمت توضيح داده خواهد شد.
واژه هاي انرژي
معمول ترين واژه هاي انرژي كه در ارتباط با مواد خوراكي طيور مورد استفاده قرار مي گيرند ، بطور خلاصه در زير شرح داده شده است :
يك كالري (cal) مقدار گرماي لازم براي افزايش يك گرم آب 5/16 درجه به 5/17 درجه سانتي گراد است. از آنجايي كه گرماي مخصوص آب با درجه حرارت تغيير مي كند ، بنابراين بطور دقيق تر يك كالري را برابر با 184/4 ژول تعريف مي كنند.
يك كيلو كالري (Kcal) برابر 1000 كالري مي باشد و يك واحد معمول در صنعت خوراك طيور است.
يك مگاكالري (Mcal) برابر 1000000 كالري مي باشد و بطور معمول براي نشان دادن نسبت احتياجات مواد غذايي ديگر به انرژي جيره مورد استفاده قرار مي گيرد.
يك ژول (J) برابر 10 ارگ مي باشد ( يك ارگ ، مقدار انرژي لازم براي شتاب يك جرم يك گرمي به فاصله يك سانتي متر در يك ثانيه است. ژول توسط سيستم بين المللي واحدها (SI: International System of Units) و اداره ملي استاندارد آمريكا (1986) بعننوان يك واحد براي نشان دادن انواع انرژي ها انتخاب شده است (820).
همچنين ، ژول در اصطلاح مكانيكي تعريف ويژه اي دارد ( و آن نيرويي لازم براي شتاب دادن به يك جرم است) ، و قابل تبديل به كالري است. ژول جانشين واحد كالري براي مطالعات تغذيه انرژي در بسياري از كشورها و بيشتر مجلات عملي شده است. هر چند كه ، در اين مجموعه ، از كالري به علت اينكه يك واژه مصطح در صنعت مرغداري آمريكا است و تفاوتي در دقت بين دو واژه وجود ندارد استفاده شده است.
يك كيلوژول (KJ) برابر با 1000 ژول است.
يك مگاژول (MJ) برابر با 1000000 ژول است
انرژي خام (E) مقدار انرژي آزاد شده به صورت گرما است كه از اكسيده شدن كامل يك ماده به گازكربنيك و آب حاصل مي شود. انرژي خام ، همچنين به گرماي حاصل از سوختن اتلاق مي شود. بطور معمول با فشار 25 تا 30 آتمسفر در بمب كالري متر اندازه گيري مي شود.
انرژي ظاهري قابل هضم (DE) برابر حاصل مصرف انرژي خام منهاي انرژي خام مدفوع است.
([وزن خشك مدفوع × انرژي خام يك گرم مدفوع] - [وزن خوراك مصرفي × انرژي خام يك گرم ماده خشك خوراك] = DE )
پرندگان مدفوع و ادرار را با هم از طريق كلوآك دفع مي كنند ، و جدا كردن مدفوع از ادرار براي اندازه گيري قابليت هضم مشكل است. به همين دليل ، بطور معمول از مقدار DE در پرندگان براي جيره نويسي استفاده نمي شود.
انرژي ظاهري قابل متابوليسم (ME) برابر مصرف انرژي خام منهاي انرژي خام مدفوع ، ادرار و گازهاي حاصل از هضم است. مقدار انرژي گازها در پرندگان بسيار ناچيز و قابل اغماض است ، بنابراين ME از مصرف انرژي خام منهاي انرژي خام دفعي بدست مي آيد. بطور معمول يك تصحيحي براي مقدار ازت ابقاء شده در بدن انجام مي دهند تا مقدار Men ، يعني انرژي قابل متابوليسم تصحيح شده براي ازت حاصل شود. Men ، اندازه گيري شده به روش اندرسون و همكاران در سال 1958 (32) ، يا با اندك تغييراتي بعد از ايشان ، معمولترين انرژي مورد استفاده در جيره نويسي طيور مي باشد.
انرژي حقيقي قابل متابوليسم (TME) براي طيور از انرژي خام خوراك مصرف شده منهاي انرژي خام دفعي داراي منشاء خوراك بدست مي آيد. يك تصحيح براي ازت ذخيره شده ممكن است صورت پذيرد كه در اين حالت انرژي حقيقي قابل متابوليسم تصحيح شده براي ازت حاصل مي شود (TMEn). بيشترين مقادير Men تعيين شده در مقالات از طريق روش جانشيني ماده مورد آزمايش با قسمتي از جيره آزمايشي يا با بعضي از اجزاء جيره داراي ME مشخص بدست آمده است. هرگاه پرندگان مورد آزمايش با اين روش بطور آزاد تغذيه شوند ، مقادير Men بدست آمده براي بيشتر مواد خوراكي تقريباً مساوي TMEn مي باشد.
انرژي خالص (NE) برابر انرژي متابوليسمي منهاي انرژي اتلافي بصورت گرما است. NE ممكن است تنها شامل انرژي لازم براي نگهداري (Nem) يا براي نگهداري و توليد (Nem+p) باشد. از آنجايي كه انرژي خالص با راندمانهاي متفاوت براي نگهداري و يا توليدهاي مختلف مورد استفاده قرار مي گيرد ، بنابراين NE ثابتي براي هر يك از و مواد خوراكي وجود ندارد. به همين دليل ، انرژي توليدي كه زماني به عنوان انرژي معمول و قابل دسترس مواد خوراكي طيور برآورد مي شد ، بندرت استفاده مي شود.
تعيين سطوح انرژي جيره ها
معمولاً ، اولين قدم به هنگام تهيه فرمول جيره هاي غذايي طيور ، انتخاب سطح انرژي جيره است. زيرا پائين ترين هزينه توليد ( گوشت و يا تخم مرغ ) از طريق انتخاب يك سطح مناسب انرژي امكان پذير مي باشد. در حقيقت ، هزينه خوراك براي هر واحد توليد ، از طريق قيمت خوراك و مقدار مورد نياز آن براي هر واحد توليد بدست مي آيد. در مناطقي از جهان كه دانه هاي پرانرژي و چربي هاي خوراك دام نسبتاً ارزان باشند ، تهيه جيره هاي غذايي پرانرژي مقرون به صرفه است (پايين ترين هزينه خوراك براي هر واحد توليد ) ، اما چنانچه منظور توليد جوجه هاي گوشتي كم چربي باشد ، بايد به سطوح ديگر انرژي جيره توجه نمود. در مناطقي از جهان كه دانه ها و محصولات جنبي كم انرژي ارزان باشند ، در اغلب مواقع جيره هاي كم انرژي تر مقرون به صرف مي باشند.
بطور معمول تراكم مواد مغذي جيره بر اساس سطح انرژي انتخاب شده تعيين مي شود. اين روش جيره نويسي طيور بر اساس اين نظريه است كه ، با فرض دريافت مواد مغذي كافي ، طيور خوراك را براي تأمين نياز انرژي خود مصرف مي كنند. هر چند كه ، چنين فرضي بايد با احتياط و با درك كافي از محدوديتهاي آن مورد استفاده قرار گيرد. براي مثال ، اگر كمبود يك ماده مغذي در جيره باشد ، مقدار مصرف خوراك روزانه ممكن است متناسب با شدت كمبود كاهش يابد. شايد يك استثنا در مورد كمبود يك اسيد آمينه رخ دهد ، بطوري كه كمبود اندك يك اسيد آمينه ممكن است سبب افزايش اندكي در مصرف خوراك شود. اگر مقدار بسيار زياد هر يك از مواد مغذي در جيره وجود داشته باشد ، بطور معمول ، مقدار مصرف خوراك روزانه متناسب با شدت مسموميت حاصل از آن ماده مغذي كاهش مي يابد.
كربوهيدرات ها
كربوهيدراتهاي جيره منابع مهم انرژي براي طيور هستند. دانه هاي غلات مانند ذرت ، سورگوم ، گندم و جو قسمت عمده كربوهيدرات جيره هاي طيور را تشكيل مي دهند. عمده ترين كربوهيدراتهاي موجود در دانه هاي غلات نشاسته است كه توسط طيور بسادگي قابل هضم و جذب مي باشد.
تراكم كربوهيدراتهاي ديگر در غلات و مكمل هاي پروتئيني متغير است. اين كربوهيدرات ها شامل پلي ساكاريدهايي مانند سلولز ، همي سلولز ، پنتوزان ها و اليگوساكاريدها مانند ستاكيوز و رافينوز مي باشد كه قابليت هضم تمام آنها در طيور پائين است. بنابراين ، غالباً اين كربوهيدراتها در تأمين انرژي طيور سهم اندكي دارند ، و چنانچه بعضي از آنها با تراكم كافي در جيره موجود باشند ، اثرات معكوسي در فرآيند هضم خواهند داشت. براي مثال ، پنتوزان هاي موجود در يولاف و بتا – گلوكان هاي موجود در جو سبب افزايش ويسكوزيته شيره گوارشي شده و در نتيجه در قابليت استفاده مواد مغذي توسط طيور دخالت مي كنند. بنابراين افزودن آنزيم هاي مناسب براي جيره هاي حاوي يولاف يا جو باعث افزايش قابليت استفاده مواد مغذي و رشد طيور مي شود.
پروتئين و اسيدهاي آمينه
احتياجات پروتئين در جيره در حقيقت احتياجات براي اسيدهاي آمينه موجود در پروتئين جيره است. اسيدهاي آمينه حاصل از پروتئين يك جيره براي تأمين اعمال مختلف طيور استفاده مي شوند. براي مثال ، اسيدهاي آمينه موجود در پروتئين ها عمدتاً براي ساختمان بدن و بافت هاي محافظ مانند پوست ، پرها ، ماتريكس استخوانها و بافتهاي پيوندي و در بافتهاي نرم شامل ارگانها و ماهيچه ها استفاده مي شوند. همچنين اسيدهاي آمينه و پپتيدهاي كوچك حاصل از هضم جذب ممكن است در اعمال متابوليكي مختلف و به عنوان بسياري از پيش سازهاي مواد غير پروتئيني مهم مورد استفاده قرار گيرند. از آنجايي كه پروتئين ها بدن بطور مستمر در حال تجزيه و بازسازي هستند ، بنابراين ، مصرف اسيدهاي آمينه كافي از طريق خوراك بايد تأمين گردد.
اگر پروتئين (اسيدهاي آمينه) خوراك كافي نباشد ، كاهش و يا توقف رشد و يا توليد صورت مي گيرد و پروتئين ها از بافتهايي كه كمتر نقش حياتي دارند جهت تأمين اعمال بافتهاي حياتي تر به جريان مي افتند.
تعداد 22 اسيد آمينه در پروتئين هاي بدن وجود دارند كه از نظر فيزيولوژيكي تمام آنها ضروري هستند. از جنبه تغذيه اي ، اين اسيدهاي آمينه را به دو دسته تقسيم مي كنند ، آنهايي كه طيور قادر به ساختن آن نيستند و يا سرعت سنتز آنها براي احتياجات متابوليكي كفايت ندارد (اسيدهاي آمينه ضروري).
اين اسيدهاي آمينه ضروري بايد از طريق خوراك تأمين شوند. اگر اسيدهاي آمينه غيرضروري از طريق خوراك تأمين نشوند ، بايد توسط طيور سنتز شوند. تأمين اسيدهاي آمينه غيرضروري در خوراك ضررت سنتز آنها را از اسيدهاي آمينه ضروري كاهش مي دهد. بنابراين توجه به هر دو قسمت احتياجات پروتئين و اسيدهاي آمينه ضروري در جيره نويسي راه مناسبي براي اطمينان از تأمين تمام اسيدهاي آمينه مورد نياز براي اعمال فيزيولوژيكي مي باشد.
جدول 1- خصوصيات جيره هاي جوجه گوشتي |
|
|
پيش آغازين |
آغازين |
رشد |
پاياني |
|
|
23 |
22 |
20 |
20 |
18 |
18 |
16 |
|
اسيدآمينه ها (درصد جيره ) |
|
آرژنين |
4/1 |
2/1 |
1/1 |
05/1 |
95/0 |
9/0 |
85/0 |
|
ليزين |
35/1 |
20/1 |
05/1 |
1/1 |
9/0 |
9/0 |
8/0 |
|
متيونين |
52/0 |
48/0 |
42/0 |
44/0 |
38/0 |
37/0 |
36/0 |
|
متيونين + سيستين |
95/0 |
82/0 |
75/0 |
73/0 |
65/0 |
64/0 |
61/0 |
|
تريپتوفان |
22/0 |
2/0 |
18/0 |
17/0 |
15/0 |
14/0 |
13/0 |
|
هيستيدين |
42/0 |
4/0 |
35/0 |
32/0 |
3/0 |
28/0 |
27/0 |
|
لوسين |
55/1 |
4/1 |
2/1 |
1/1 |
1 |
1 |
9/0 |
|
ايزولوسين |
85/0 |
75/0 |
6/0 |
55/0 |
5/0 |
47/0 |
45/0 |
|
فنيل آلانين |
80/0 |
75/0 |
65/0 |
6/0 |
55/0 |
53/0 |
5/0 |
|
فنيل آلانين + تيروزين |
50/1 |
4/1 |
2/1 |
1/1 |
1 |
1 |
9/0 |
|
ترئونين |
75/0 |
7/0 |
62/0 |
6/0 |
550/0 |
55/0 |
5/0 |
|
والين |
90/0 |
8/0 |
7/0 |
65/0 |
6/0 |
58/0 |
55/0 |
|
انرژي قابل متابوليسم (Kcal/Kg) |
3050 |
3050 |
2900 |
3150 |
3000 |
3200 |
3050 |
|
كلسيم (%) |
1 |
95/0 |
95/0 |
92/0 |
92/0 |
90/0 |
90/0 |
|
فسفر قابل استفاده (%) |
45/0 |
42/0 |
42/0 |
4/0 |
4/0 |
38/0 |
38/0 |
|
سديم |
19/0 |
18/0 |
18/0 |
18/0 |
18/0 |
18/0 |
18/0 |
|
ويتامينها (در هر كيلوگرم جيره) |
|
ويتامين (I.U.) A |
6500 |
5850 |
|
ويتامين (I.U.) D3 |
3000 |
2700 |
|
معادل هاي كولين (mg) |
800 |
720 |
|
ريبوفلاوين (mg) |
5/5 |
0/5 |
|
اسيدپنتوتينك (mg) |
14 |
6/12 |
|
ويتامين (mg) B12 |
013/0 |
012/0 |
|
اسيد فوليك (mg) |
2/0 |
9/0 |
|
بيوتين (mg) |
40 |
36 |
|
نياسين (mg) |
0/2 |
8/1 |
|
ويتامين (mg)K |
30 |
27 |
|
ويتامين (mg)E |
30 |
6/3 |
|
تيامين (mg) |
0/4 |
6/3 |
|
پريدوكسين(mg) |
0/4 |
|
|
املاح كم مصرف (درهر كيلوگرم يارد صد) |
|
منگنز (mg) |
70 |
|
آهن (mg) |
80 |
|
مس (mg) |
10 |
|
روي (mg) |
80 |
|
سلنيوم (mg) |
30/0 |
|
يد (mg) |
4/0 |
محدوديتهاي مواد خوراكي
جداول 15 تا 18 به عنوان راهنمايي در زمينه حداقل و حداكثر محدوديت هاي مصرف مواد خوراكي براي جيره نويسي پيشنهاد شده است. اين مقادير بر اساس توضيحاتي است كه قبلاً براي هر ماده خوراكي ذكر شده بود. اين مقادير همچنين براي دستيابي به جيره هايي با كيفيت مطلوب ارائه شده است. حداقل مقدار چربي براي تمام انواع طيور يك درصد پيشنهاد شده است. بنابراين تمام جيره ها بايد بدون توجه به ملاحظات تغذيه اي حاوي اين مقدار چربي براي افزايش توليد پرنده ، كاهش غبار و تحريك مصرف خوراك باشند. در مورد ساير مواد ، ذكر حداقل ميزان نشان دهنده فوايدي است كه حداقل استفاده از آن ماده خوراكي در بر دارد.
|
جدول 21-2- محدوديت مواد خوراكي براي پرندگان جوان در سنين 0 تا 4 هفتگي (برحسب درصد جيره) |
جدول 22-2- محدوديت مواد خوراكي براي پرندگان گوشتي در سنين 4 تا 18 هفتگي (برحسب درصد جيره) |
|
ماده خوراكي |
حداقل |
حداكثر |
ماده خوراكي |
حداقل |
حداكثر |
|
|
20 |
60 |
ذرت زرد |
20 |
70 |
|
گندم (+آنزيم) |
|
(40)20 |
گندم (+آنزيم) |
|
(50)25 |
|
يولاف |
|
10 |
يولاف |
|
25 |
|
جو (+آنزيم) |
|
(30)10 |
جو (+آنزيم) |
|
(40)15 |
|
برنج |
|
10 |
برنج |
|
20 |
|
سبوس گندم |
|
8 |
سبوس گندم |
|
20 |
|
نرمه گندم |
|
10 |
نرمه گندم |
|
20 |
|
ضايعات بوجاري گندم |
|
10 |
ضايعات بوجاري گندم |
|
20 |
|
سبوس برنج |
|
15 |
سبوس برنج |
|
20 |
|
سبوس داخلي برنج |
|
15 |
سبوس داخلي برنج |
|
20 |
|
مايلو |
|
40 |
مايلو |
|
50 |
|
چاودار |
|
0 |
چاودار |
|
10 |
|
تريتيكاله |
|
2 |
تريتيكاله |
|
15 |
|
ضايعات نانوايي |
|
10 |
ضايعات نانوايي |
|
15 |
|
ملاس |
|
1 |
ملاس |
|
5 |
|
يونجه خشك |
|
5 |
يونجه خشك |
|
10 |
|
كنجاله كانولا |
|
5 |
كنجاله كانولا |
|
8 |
|
دانه كانولاي پرچربي |
|
5 |
دانه كانولاي پرچربي |
|
10 |
|
كنجاله سويا (48%) |
|
30 |
كنجاله سويا (48%) |
|
30 |
|
كنجاله سويا (44%) |
|
25 |
كنجاله سويا (44%) |
|
25 |
|
دانه سويا پرچربي |
|
15 |
دانه سويا پرچربي |
|
20 |
|
كنجاله گلوتن ذرت |
|
15 |
كنجاله گلوتن ذرت |
|
20 |
|
خوراك گلوتن ذرت |
|
15 |
خوراك گلوتن ذرت |
|
20 |
|
كنجاله تخم پنبه |
|
5 |
كنجاله تخم پنبه |
|
10 |
|
كنجاله بادام زميني |
|
8 |
كنجاله بادام زميني |
|
10 |
|
نخود |
|
5 |
نخود |
|
10 |
|
كنجاله گلرنگ |
|
8 |
كنجاله گلرنگ |
|
10 |
|
كنجاله كنجد |
|
5 |
كنجاله كنجد |
|
10 |
|
كنجاله آفتابگردان |
|
8 |
كنجاله آفتابگردان |
|
10 |
|
باقلاي مصري |
|
8 |
باقلاي مصري |
|
10 |
|
دانه كتان |
|
8 |
دانه كتان |
|
10 |
|
پودر گوشت |
|
8 |
پودر گوشت |
|
8 |
|
پودر ماهي (60%) |
|
8 |
پودر ماهي (60%) |
|
10 |
|
پودر خون |
|
2 |
پودر خون |
|
2 |
|
پودر پر |
|
1 |
پودر پر |
|
2 |
|
آب پنير خشك شده |
|
5 |
آب پنير خشك شده |
|
10 |
|
پيه |
|
0 |
پيه |
|
5 |
|
چربي خوك |
|
0 |
چربي خوك |
|
5 |
|
چربي طيور |
|
5 |
چربي طيور |
|
8 |
|
روغن ماهي |
|
5 |
روغن ماهي |
|
8-1 |
|
روغن گياهي |
|
5 |
روغن گياهي |
|
8 |
|
روغن نارگيل |
|
0 |
روغن نارگيل |
|
5 |
|
روغن نخل |
|
2 |
روغن نخل |
|
5 |
|
روغن هاي صابون سازي |
|
5 |
روغن هاي صابون سازي |
|
8 |
|
مخلوط چربي هاي حيواني و گياهي |
|
5 |
مخلوط چربي هاي حيواني و گياهي |
|
8 |
|
روغن پس مانده رستوران |
|
5 |
روغن پس مانده رستوران |
|
5 |
كنترل كيفي مواد خوراكي
مواد خوراكي بايد بطور مداوم مورد بررسي قرار گيرد تا از اثبات تركيبات آنها و همچنين از عدم آلودگي آنها اطمينان حاصل شود. تعداد و تكرار آزمايش ها به نوع مواد خوراكي ، تجزيه هاي قبلي و تا حدودي به فصل سال بستگي دارد. مواد خوراكي خريداري شده از فروشنده هاي جديد بايد بيشتر موارد توجه قرار بگيرد و تعداد نمونه ها و تكرارها تنها زماني كاهش يابد كه اثبات محصول محرز شده باشد. جدول 25-2 روش هاي كلي كنترل كيفي را كه بايد براي بيشتر مواد خوراكي اشاره شده در جدول 1-2 تا 6-2 اجرا شود نشان ميدهد.
مسلماً تعداد نمونه ها با اهميت يك ماده خوراكي در جيره ها تغيير خواهد كرد ، براي مثال پودر ماهي بطور نسبتاً گسترده اي در جيره مورد استفاده قرار مي گيرد و در نتيجه قسمت عمده اي از اسيدهاي آمينه جيره از آن تأمين مي گردد ، بنابراين تجزيه آنها براي اسيدآمينه ها بايد بيشتر تكرار شود. بهتر است اين ماده خوراكي از نظر وجود عوامل فرسايش سنگدان نيز آزمايش شود. از طرف ديگر ، وقتي كه تركيب نمونه هاي آزمايش شده پس از مدتي شكل ثابتي را نشان داد ، از آن به بعد مي توان تعداد آزمايش ها را كاهش داد.
براي اينكه نتايج آزمايش ها مفهوم داشته باشد ، بايد نمونه برداري از مواد خوراكي بطور صحيح و مناسبي انجام شود. براي مواد خوراكي درون كيسه ، حداقل چهاركيسه از هر تن خوراك ، تا حداكثر 20 نمونه از هر محموله تحويل شده بايد تهيه شود ، سپس از زير نمونه ها را بايد با هم مخلوط كرد تا يك يا دو نمونه نهايي براي آزمايش ارسال گردد. معمولاً توصيه مي شود كه قسمتي از اين نمونه هاي نهايي مخلوط شده را نگهداري كرد ، بويژه اگر تجزيه خوراك توسط آزمايشگاه خارج از مجموعه انجام مي شود. براي مواد خوراكي حجيم ، بايد حدود 10 زير نمونه از هر كاميون يا محموله تهيه ، و آنها را با هم مخلوط كرد تا يك يا دو نمونه نهايي براي تجزيه فراهم شود.
|
جدول 25-2- برنامه كنترل كيفي براي مواد خوراكي |
|
|
رطوبت |
پروتئين خام |
چربي |
كلسيم |
فسفر |
اسيدآمينه ها |
ديگرتجزيه ها |
|
ذرت |
1 |
2 |
4 |
6 |
6 |
6 |
كپك-3و مايكوتوكسين-4 |
|
گندم |
1 |
2 |
4 |
6 |
6 |
6 |
پنتوزان ها –6 |
|
جو |
1 |
2 |
4 |
6 |
6 |
6 |
بتاگلوكان ها –4 |
|
مايلو |
1 |
2 |
4 |
6 |
6 |
6 |
تانن ها-3 |
|
گندم نرمه |
1 |
2 |
4 |
6 |
4 |
6 |
|
|
سبوس برنج |
1 |
2 |
2 |
6 |
6 |
6 |
آنتي اكسيدان-6 |
|
ضايعات نانوايي |
1 |
1 |
1 |
1 |
1 |
4 |
نمك-3 |
|
كنجاله كانولا |
1 |
2 |
4 |
6 |
6 |
6 |
گلوكوزينولات ها-5 |
|
كنجاله سويا |
1 |
1 |
3 |
3 |
3 |
5 |
اوره آز-4 |
|
دانه سويا |
1 |
3 |
3 |
6 |
6 |
6 |
اوره آز-3 |
|
كنجاله گلوتن ذرت |
1 |
2 |
4 |
6 |
6 |
5 |
|
|
كنجاله تخم پنبه |
1 |
1 |
4 |
6 |
6 |
6 |
گوسيپول-3 |
|
كنجاله بادام زميني |
1 |
1 |
4 |
6 |
6 |
6 |
آفلاتوكسين-3 |
|
كنجاله آفتابگردان |
1 |
1 |
4 |
6 |
6 |
6 |
|
|
پودر گوشت |
1 |
1 |
1 |
1 |
1 |
3 |
سالمونلا-4 |
|
پودر ماهي |
1 |
1 |
1 |
1 |
1 |
3 |
فرسايش سنگدان-3 |
|
ضايعات طيور |
1 |
1 |
1 |
3 |
3 |
4 |
|
|
پودر پر |
1 |
1 |
3 |
6 |
6 |
3 |
|
|
چربيها و روغنها |
1 |
1 |
1 |
|
|
|
اسيدهاي چرب-3 : ثبات-4 |
|
سنگ آهك |
1 |
1 |
|
1 |
|
|
|
|
فسفات ها |
1 |
1 |
|
1 |
1 |
|
واناديوم-6 |
|
نمك |
1 |
1 |
|
|
|
|
|
|
1= هر محموله تحويل شده ، 2= هر دو هفته ، 3 = ماهانه ، 4= هر سال 6 دفعه ، 5 = هر سال 3دفعه ، 6= هر سال 2 دفعه |
خوش خوراكي خوب
مزايا : نسبت به اغلب غلات داراي بالاترين ميزان انرژي است. ميزان چربي موجود در ذرت ، دو برابر گندم و جو بوده ، اما كميت و كيفيت پروتئين آن نسبت به گندم كمتر است. ميزان نشاسته در دانه آن بالا (70%-65) ، اما ميزان پروتئين ، الياف و مواد معدني آن كم است. نشاسته آن در مقايسه با گندم و جو در سيستم گوارشي نشخواركنندگان آهسته تر تجزيه مي گردد. گزارش شده است كه نشاسته ذرت نسبت به فرآيند تجزيه در شكمبه تا حدودي مقاوم است و حدود 30% از نشاسته آن در شكمبه تخمير نمي گردد. ميزان كلسيم موجود در ذرت كم بوده و معمولاً از آن فقط در جيره هاي خوك و طيور استفاده مي شود. از شكل پولكي شده ذرت (flaked) در خوراك هايي با اندازه ذرت درشت استفاده مي گردد. بايد توجه داشت كه چون ميزان مواد معدني موجود در ذرت كم است ، لذا بايد در اين مورد از مكلمل هاي معدني مناسب استفاده نمود.
محدوديت مصرف (عوامل تغذيه اي ) : براساس گزارشات علمي ارائه شده ، اگر از ذرت در جيره هاي دام و طيور براي مدت طولاني و در سطوح بالا استفاده مي شود ، به دليل گزانتوفيل موجود در آن ، چربي لاشه زرد مي شود. در ضمن قابليت پلت سازي آن در دان كم بوده و نيز قابليت آلودگي قارچي آن بالا است.
تركيب مواد خوراكي براي طيور
|
ماده خوراكي |
پروتئين خام (%) |
پروتئين قابل هضم (%) |
انرژي قابل متابوليسم |
چربي خام (%) |
فيبر خام (%) |
كلسيم (%) |
فسفر قابل استفاده (%) |
اسيدلينولئيك |
|
ذرت زرد |
6/8 |
8/7 |
3329 |
8/3 |
5/2 |
01/0 |
13/0 |
9/1 |
تركيب كل اسيدآمينه مواد خوراكي
|
ماده خوراكي |
متيونين (%) |
سيستين (%) |
ليزين (%) |
هيستيدين (%) |
تريپتوفان (%) |
ترئونين (%) |
آرژنين (%) |
ايزولوسين (%) |
لوسين (%) |
فنيل آلانين (%) |
والين (%) |
|
ذرت زرد |
2/0 |
1/0 |
2/0 |
2/0 |
1/0 |
4/0 |
4/0 |
5/0 |
1 |
5/0 |
4/0 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
قابليت استفاده اسيدهاي آمينه مواد خوراكي
|
ماده خوراكي |
متيونين (%) |
سيستين (%) |
ليزين (%) |
هيستيدين (%) |
تريپتوفان (%) |
ترئونين (%) |
آرژنين (%) |
ايزولوسين (%) |
لوسين (%) |
فنيل آلانين (%) |
والين (%) |
|
ذرت زرد |
18/0 |
08/0 |
16/0 |
18/0 |
07/0 |
33/0 |
36/0 |
44/0 |
8/0 |
42/0 |
33/0 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
تركيب املاح مواد خوراكي
|
ماده خوراكي |
كلر (%) |
منيزيم (%) |
سديم (%) |
پتاسيم (%) |
آهن (%) |
منگنز mg/kg |
مس mg/kg |
روي mg/kg |
سلنيوم mg/kg |
|
ذرت زرد |
04/0 |
15/0 |
05/0 |
38/0 |
01/0 |
4 |
3 |
29 |
|